ഞാനാവാഞ്ഞതിനാൽ
നീയറിയാതെ പോയ
എന്റെ ഉടലാഴത്തിലെ കവിതകൾ
അടിവയറ്റിലെ
നീറ്റുന്ന നോവിനൊപ്പം
വിരൽത്തുമ്പിൽ നിന്നൂർന്നകന്ന
അക്ഷരങ്ങൾ
തുടയിടുക്കിലെ
ചുവന്ന പുഴയാഴത്തിൽ
വീണു മരിച്ച സ്വപ്‌നങ്ങൾ...
ഞാനാവാഞ്ഞതിനാൽ മാത്രം
നീയറിയാതെ പോയ
എന്നിലെ പെണ്ണത്തങ്ങൾ..
ഇനിയൊരിക്കലും
നീയറിയാത്തൊരാഴത്തിൽ
ഞാനില്ലാതെയാകുമ്പോൾ
നിനക്ക് നഷ്ടപ്പെടുന്നത്
 നിന്നെത്തന്നെയാണെന്ന്
നീയെന്നാണ് മനസ്സിലാക്കുക...!!!

നീ നൽകിയ ഓർമകൾക്ക്
ഏകാന്തതയുടെ കടലാഴം
നീന്തലറിയാത്തതിനാൽ
എനിക്കു ശ്വാസം മുട്ടുന്നു..!! 

ഇന്നെന്റെ കനവുകൾ പൂക്കാറില്ല

തൂലികയിൽ കവിതകൾ പിറക്കാറില്ല 

നീയുപേക്ഷിച്ചോരെന്നെ 

ഞാനുമെൻ ചാരെ കരുതാറില്ല...!!  

"ഇനിയീ ജന്മം മുഴുവൻ നനയാൻ
നീയെന്ന പ്രണയത്തുള്ളിയെ
തേടുകയാണെന്റെ ആകാശം.." 

"ഉള്ളിലീ കനൽച്ചൂടു കനക്കവേ
വയ്യിനി നിന്നെയോർക്കാതിരിക്കാൻ
അത്രമേൽ വെറുത്തുവോ; നിന്നെ
പ്രാണനിൽ തന്നെ കൊരുത്തതല്ലേ ഞാനും..."

ചിലതങ്ങനെയാണ്...
പല തവണ മനസ് 
വേണ്ടെന്നു വെച്ചതാണെങ്കിലും...
ഒരിക്കൽ കൂടി 
തിരികെ ലഭിക്കാത്ത വിധം 
നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ
ഉള്ളിലൊരു നീറ്റലാണ്... !!!

"വേരറ്റു പോയിട്ടും 
വിസ്‌മൃതിയിലാഴാത്ത 
ചില ഇന്നലെകളുണ്ട് നമ്മിൽ ...
മനസ് മരുഭൂവായിട്ടും 
കഴിഞ്ഞ കാലത്തിന്റെ 
പച്ചപ്പവശേഷിപ്പിക്കുന്ന..,
ഇന്നിലേക്കും നാളെയിലേക്കും
നമ്മെ നയിക്കുന്ന
ചില നനുത്ത ഇന്നലെകൾ...!!!"