അവിചാരിതമായെന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കു കടന്നു വന്ന് ഒന്നു മിന്നിത്തെളിഞ്ഞ ശേഷം കെട്ടു പോയൊരു നക്ഷത്രമാണ് നിന്റെ സൗഹൃദമെനിക്ക്..

          കവിതകളിലൂടെ മാത്രം സൗഹൃദം പങ്കുവെച്ച ആ നാളുകളിൽ, നിന്റെ വരികൾക്ക് ഞാൻ കുറിച്ച മറുപടി..

          എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കൽ ഇനി തിരിച്ചു വന്നാൽ.. (അങ്ങനെയുണ്ടാവില്ലെന്നറിയാം എങ്കിലും..) നിനക്കു സമ്മാനിക്കാൻ നീ നല്കിയ നല്ല സൗഹൃദത്തിന്റെ ഓർമയ്ക്കായ് ഞാനീ വരികൾ കാത്തുവെയ്ക്കുന്നു...

"ഞാൻ ശ്രമിച്ചത്‌

നീലാകാശത്തിനു കീഴെ

 നീയെന്ന കടലാഴങ്ങൾ

നീന്തികടക്കുവാൻ ആയിരുന്നെന്ന്

തളർന്ന കൈകൾ

തുഴഞ്ഞ ദൂരം

ഒടുങ്ങിയ ആത്മവിശ്വാസം

ഇപ്പഴെന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു"

.

.

.

ഞാനെന്ന കടലോളം എത്തിയിട്ടും

എന്നിലേക്കെത്താനാവാതെ

നീ തോൽവി സമ്മതിച്ചുവെങ്കിൽ..,

അവിടെ നിന്റെ ഭയമാണു ഞാൻ കാണുന്നത്..

ആഴത്തെ ഭയപ്പെടുന്നൊരു

കുഞ്ഞിന്റെ മനസുണ്ട് നിന്നിൽ..

സ്വപ്നങ്ങളുടെ ആകാശങ്ങളെയും

ജീവിതത്തിന്റെ കടലാഴത്തെയും നീ ഭയപ്പെടുന്നു..

ഒരിക്കലൊരു മരുഭൂവിൽ തനിച്ചാക്കിപ്പോയ ജീവിതത്തോട്

ഭയമാണ് നിനക്ക്…

സ്വപ്നങ്ങളുടെ താഴ് വരയിലേക്കതിനെ

ഒരിക്കൽ കൂടി കൊണ്ടെത്തിക്കാൻ

നീ ശ്രമിക്കാത്തതും അതിനാൽ തന്നെ..

തുഴഞ്ഞ ദൂരവും തളർന്ന കൈകളും

വെറുമൊരു മറ മാത്രമാണ്..

നീ  നിന്റെ ഭയത്തെ ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കാൻ

നിരത്തുന്ന ന്യായീകരണങ്ങൾ...!!!