മിഴിയിതളിൽ അടർന്നു നിൽപ്പുണ്ട്
പറയാൻ മറന്നൊരു വാക്കിന്റെ കടം..
കാതോർത്തിട്ടും പിൻവിളികളില്ലാതെ
തനിച്ചായിപ്പോയൊരു സ്വപ്നം പോലെ..
കിനാവുകൾക്ക് ഓർത്തോമനിക്കാൻ
നീറിപ്പിടയുന്നൊരു നോവോർമയായ്...!!
സ്നേഹം വരണ്ട ഹൃത്തിലെവിടെയോ
നേർത്തൊരു മിടിപ്പായുണർന്ന്
സിരകളിൽ പടർന്ന് ലഹരിയായ് പതഞ്ഞ്
ഒടുവിൽ
ഉള്ളിലെങ്ങും നീ മാത്രം നിറഞ്ഞ്
തുളുമ്പിത്തൂവുമ്പോഴും
മിഴിക്കോണിൽ തുളുമ്പാതെ തുളുമ്പി നിൽക്കും
അന്നൊരിക്കൽ
നിന്നോടു പറയാൻ മറന്നൊരാ
വാക്കിന്റെ വീട്ടാകടം.
No comments:
Post a Comment